Hij fietst nog maar drie jaar en trapt nu al menig gevorderde fietser eruit. Vastberaden om snel nummer 1 plekken te veroveren, trapt hij flinke kilometers op de mountainbike en racefiets. De 17-jarige Stijn van Veldhuizen gaat hard! En dat belooft wat.

Aantal jaar fietsend 3 jaar
Lid sinds 2015
Fiets Mountainbike Trek Superfly, Racefiets Stevens (Veldhuizen special)
Opleiding Dierenartsassistent

Veel jongens binnen de club hoor je over hem. ‘Nog een paar maanden en hij trapt ons er keihard uit,’ klinkt het dan. Precies wat Stijn vroeger ook hoorden toen hij nog twee vechtsporten deed. Nu ligt zijn volledige focus op het fietsen en daagt hij zijn vader Jos regelmatig uit. En dat is lang niet meer altijd een leuk rondje voor zijn vader…

stijn en vader jos van veldhuizen in italië
Stijn samen met zijn vader Jos op vakantie in Italië. 

Hoe kwam je in aanraking met het fietsen?
‘Dat is eigenlijk best een grappig verhaal. Het2Wielerhuis had drie jaar geleden een testdag bovenop de Goudsberg. Ik heb daar een fiets getest, waar ik helemaal van ondersteboven was. In eerste instantie bleef het daarbij, ondanks dat ik het erg leuk vond. Niet veel later kreeg ik voor mijn verjaardag diezelfde fiets cadeau. Mijn hele familie fietst, dus eigenlijk kon ik niet achterblijven haha. En omdat zij ook allemaal bij de Tour de Force zitten, ben ook ik direct lid geworden. En met een vader als trainer moet je zeker wel.’

Fiets je veel met je vader?
‘Zeker! Hij zegt dan soms wel ‘waarom moet het toch steeds weer zo hard?’, als ik wegschiet voor een segmentje of een mooie klim. Met de racefiets train ik veel met Tim Besselsen, Paul Riezebos en Marcel Goorhuis. Samen rijden we eigen wedstrijden. Paul maakt vaak de gps-rondjes en houdt de stand bij in een tabelletje. Op dit moment sta ik derde, dus ik moet nog even flink gas bij geven. Het leuke is, is dat ik deze jongens via de Tour de Force heb leren kennen. Ondertussen zijn het goede fietsvrienden geworden.’

Wat vind je zo mooi aan het fietsen?
‘Het totaalplaatje. Dat het buiten is en je actief bezig bent, maar ook de zon en de hei en de afdalingen en de klimmen. Het heeft gewoon alle elementen. Ik vind sprinten stiekem wel het leukste van alles. De afgelopen twee jaar deed ik mee aan de Extreme Cup “De Goudsberg”, dat is echt hét voorbeeld van explosief sprinten.’

stijn bij extreme cup 2017
De start bij Extreme Cup "De Goudsberg". Stijn rechts. 

Hoe ging dat?
‘Kan beter. Het eerste jaar lag ik er direct na de eerste ronde uit. Het tweede jaar ging al beter. Grappig was ook dat ik toen Jeroen Verbocht er bijna afreed. Dat was echt een ‘bijna’. Ik krijg op dat soort momenten zoveel adrenaline, dat ik de vermoeidheid of de pijn in mijn benen helemaal niet meer voel. Maar sowieso, op de fiets heb ik nergens meer last van.’

Hoe bedoel je dat?
‘Ik voel me soms vermoeid of heb het idee dat ik ga flauwvallen. Dit komt voornamelijk voor in de winter, als ik een tekort heb aan zon, oftewel vitamine D. Maar zodra ik weer op de fiets zit is dat gevoel weer helemaal weg. Best bijzonder.’

Dat is zeker bijzonder. Wat is de mooiste plek waar je tot nu toe gefietst hebt?
‘Italië, bij het Levico meer. Samen met mijn vader. Daar reden we op een gegeven moment langs een klif en het pad was daar zo smal, dat je soms maar beter kon afstappen als je niet te pletter wilde vallen. Sommige paadjes waren maar 65 cm breed. Het was eigenlijk ook een wandelpad, maar zoals mijn vader altijd zegt: ‘dat zijn de mooiste fietsroutes’. En als tweede mooiste plek Malmedy, waar we dit jaar met de club waren.’

stijn van veldhuizen bovenop een berg in italiëEen waanzinnig uitzicht bovenop een berg in Italië.

Wie is je grote voorbeeld in het mountainbiken?
‘Ehm die is lastig. Voor mij is Jeroen Verbocht wel een goed voorbeeld. Hij kan goed fietsen, heeft veel wedstrijdervaring en geeft goede tips. Als ik een wedstrijd ga rijden geeft hij altijd tips. Vooraf of zelfs op locatie. Vaak stuurt hij de avond voor de wedstrijd op waar ik allemaal aan moet denken om mee te nemen. Dat vind ik wel heel tof.’

Je wielrent nu ook al een tijdje. Hoe kwam dat erbij?
‘Dat kwam eigenlijk door Tim Besselsen. Ik mountainbikete met hem en toen hij ook ging racefietsen, wilde ik dat ook wel eens gaan proberen. Via marktplaats kocht ik een fiets en vanaf dat moment ben ik mij ook op het racefietsen gaan storten. Onlangs heb ik de fietst in de clubkleding-kleuren gespoten en staat er nu groot Van Veldhuizen op.’ 

Gaaf! Wat is tot nu toe de beste tip die je kreeg?
‘Neem voldoende drinken mee. Ik heb één keer een aantal rondjes bij Amerongen gereden op één bidon. Uiteindelijk had ik zo’n dorst dat ik bij een camping ben gestopt om water bij te vullen. Dat was wel echt een leer.’

stijn op de vuilnisbelt wekerom
Stijn fietst na veel oefenen de welbekende vuilnisbelt op. 

En wat is je grootste fietsblunder?
‘Ha na een wheelie op mijn plaat gaan. Dat gebeurde vorig jaar tijdens de laatste mountainbiketraining van het seizoen. Het was al aan het schemeren en een aantal kinderen in het zandgat riepen “Wheelie wheelie!” Tuurlijk, dus ik trek hem omhoog, waarna vrijwel direct daarna mijn achterwiel wegslipt en ik vol op mijn plaat ga. Recht voor hun neus. Ik had het gat in de weg niet gezien… wat voelde ik mij toen stom. Maar snel doorgefietst haha.’

Als je in de glazen bol kijkt: Waar sta je dan over vijf jaar?
‘Oef geen idee eigenlijk. Ik stel niet echt harde doelen. In mijn eerste fietsjaar deed ik dat wel. Toen was mijn doel het halen van de vuilnisbeltklim. Op de laatste dag van het trainingsseizoen haalde ik hem eindelijk… dat voelde zo goed! Maar mijn doel voor over vijf jaar? Onbekend. Wel wil ik meer wedstrijden gaan rijden en natuurlijk wat winnen. En ohja, ik wil dit jaar ook voorbij de tweede ronde van Extreme Cup “De Goudsberg” komen.’

Tekst Sven van Raaij