Deze meerdaagse start anders dan gewend dan de voorgaande jaren. Ten eerste gaan we vijf dagen, we starten weer fietsend vanuit Barneveld, slapen elke nacht in een ander hotel en de bagage wordt door onze privé koerier verplaatst naar de volgende overnachtingsplek. TOP dat Susanne dit wilde doen. Daarbij ook onze bezemwagen voor onderweg. Groep bestaat uit vijf dames en zes heren. Dit is ook al anders dan de voorgaande jaren. Leeftijd is tussen 25 en 70 jaar. Ook dat is anders dan voorgaande jaren.

Dag 1

Dag 1 zal ons van Barneveld naar Wetten (bij Kevelaer) brengen. Niemand had gedacht dat het na de vele regenval van de laatste dagen, stralend weer zou zijn deze dag. Via Lunteren: -) naar Wageningen, om daar het pontje te pakken. Dan door naar Zetten en Herveld, voor de meeste wel deels bekend. Zo veel mogelijk de binnen door weggetjes gezocht. Verder op onze route de brug over de Waal, richting Ewijk en door naar Wijchen voor de eerste koffiestop. Marleen sluit zicht daar aan want dat is logistiek makkelijker voor haar, vanuit Ravenstein. Tot nu toe alles prima verlopen, mooi weer en daardoor een goede stemming. In het dorp even de koffiestop moeten zoeken, dus veel van het dorp gezien. Daarna door naar Grave waar we de Maas overstaken. Langs Gassel en uiteindelijk door naar Haps. Vanuit Haps naar Boxmeer waar we op een smalle weg een boze auto bestuurder tegenkwamen. Dat merkten alleen de laatste drie uit de groep want die werden bijna van de weg afgereden. Voorin de rij merkten ze dit niet. Want anders was er mogelijk tocht een ziekenauto nodig geweest, maar dan voor de bestuurder van de auto. Door naar Sambeek om daar langs de Maas onze volgende stop aan te doen. Ook hier weer met het lekkere zonnetje erbij. Daar soep en uitsmijters voor de innerlijke mens. Biologisch, maar wel lekker gezond. Denk ik??

Opnieuw een pontje maar dan de Maas weer over naar Afferden, om daar vandaan langs de Maas, naar het plaatsje Well te komen. Daar de grens over naar Duitsland om via plaatsje Bruch, Klein Kevelaer naar Wetten te gaan, naar ons eerste hotel, soort van B&B Waar we rond 1630 uur hartelijk werden ontvangen. Bagage en Susanne waren al gearriveerd, maar moesten wel zelf onze tassen naar onze kamers brengen. Daarom kozen er een paar toch liever voor om eerst maar eens vocht bij te tanken. Topdag gehad, met super weer erbij. Het eten viel wat tegen maar het was zeker gezellig aan de gezamenlijke tafel. Uiteraard waren er een paar bij die het die avond wat later maakten. Ik zal geen namen noemen, en het waren niet alleen mannen!

Johan

Dag 2

Dag 2 bracht ons van Kevelaer naar Haaren-Waldfeught. Een mooie route maar achteraf hadden we op sommige bospaden toch beter de mountainbike mee kunnen nemen. Rinie's Garmin bleek al even eigenwijs als hijzelf. Hierdoor moesten we met enige regelmaat weer omkeren. Wilco vond het allemaal maar “nie best”, maar gelukkig was het weer deze dagen uiterst best. Toen we toe waren aan een bak koffie met taart, bleek helaas de eerste stop gesloten. Met wat improvisatietalent zaten we uiteindelijk toch nog aan het gebak. Henk B. fietste zo sterk dat hij niet door had dat we via de Amerongse berg gingen. Aangekomen in het hotel, kreeg Johan een eigen kamer omdat hij bleek te snurken. Rinie zou ook tot de snurkers behoren. Hij gaf alleen aan dat hij de nacht ervoor had geluisterd naar zijn eigen gesnurk en toen tot de conclusie was gekomen dat hij niet snurkt. Toen we lekker op het terras bij het hotel zaten, verzocht Henk v. V. Meta om een klein jongetje van zijn speelgoed te beroven. Het speelgoed maakte lawaai en naar eigen zeggen kwam hij hier voor zijn rust. Susanne bleek als enige roomservice te hebben. Dit werd verzorgd door W. v. H. Aan het einde van de dag bleek Susanne helaas een teek opgelopen te hebben. Er vond een tekenoperatie plaats. Nadat er meerdere kandidaten werden afgewezen, bleek alleen Wilco goed genoeg om deze te verwijderen. De beschrijving hoe dit te doen, werd minimaal 10x voorgelezen. Live beelden zijn op te vragen bij het bestuur en kunnen, bij voldoende interesse, op de Facebookpagina van de club worden geplaatst.

Willemieke

Dag 3

Deze dag zouden we van Haaren-Waldfeught naar Erkelenz gaan fietsen. Bij het ontbijt werden de belevenissen van afgelopen avond/nacht eerst nog eens besproken.

Johan had wat moeite om überhaupt zijn bed te vinden. Kamergenoot Rinie had namelijk de deur al op slot gedaan waardoor Johan de kamer niet meer kon betreden.

En Meta die als ze wakker is haar mond al niet graag houd, raakt in haar slaap ook niet uit gepraat.

Uiteindelijk zijn we iets later dan 9.00 op de fiets gestapt. Al snel kwam Anja er echter achter dat ze haar startmotor vergeten was. Echt hard vooruit ging ze niet.

Halverwege de rit splitste de groep zich. Johan had voor de fanatiekelingen een mooi klimmetje in gedachten. Of ie mooi is kan niemand echter na vertellen want het klimmetje hebben we nooit gevonden.

Verder stond vandaag vooral in het teken van veel wind, vooral de laatste 25km die niet iedereen gereden heeft.

Kwamen we weer veel onverharde paden tegen waarop Susanne de auto van Henk bijna kapot rijd en Wilco achterste voren op z’n fiets zit om de mooiste plaatjes te kunnen schieten onderweg.

Ook het woord ‘stoplicht’ hoef je ons niet meer uit te leggen. Door alle steden waar we vandaag doorheen kwamen werden we er nog net niet mee dood gegooid.

De koffie plek was moeizaam te vinden. Hierdoor konden we van Francien haar Hangry bui genieten (Hungry & Angry).

Op het moment dat we toe waren aan soep pauze was er geen restaurant te vinden.

Gelukkig kwam Susanne daar als redder in nood. Ze verzorgde ons van Tony chocolade en een plas gelegenheid. Meta ging voor een snel plasje ‘achter’ de auto.

Uiteindelijk zijn we veilig in ons hotel aangekomen. Hoe wel veilig? Rinie had de avond last van 2 meisjes die hem vanuit hun slaapkamer raam besproeide met water.

En Francien is letterlijk haar kamer binnen gevallen doordat ze de drempel over het hoofd zag terwijl de waarschuwing hiervoor levensgroot op de deur vermeld stond.

Anja heeft ons vanavond tijdens het Diner uitgelegd waar ze spierpijn heeft. In haar spierballen aan de onderkant van haar armen, of te wel haar kipfiletjes. Veroorzaakt door het fietsen.

We hebben Wilco ook nog wat zinnetjes Duits geleerd om te flirten met de mooie Duitse dames die we in het Hotel tegen kwamen. En met effect! Foto’s op de vragen bij het bestuur.

Marleen

Dag 4

Vandaag vertrekken we van Erkelenz terug naar Kevelaer. De eerste plaats waar we overnacht hebben.

Bij het ontbijt wordt dagelijks besproken wie verslag van de dag zal doen. Meta is hem echter al weer gesmeerd op het moment dat de taak verdeeld wordt. Dus besluiten Willemien en Marleen om samen nog maar een dag voor hun rekening te nemen.

We hebben vandaag weer van alles beleefd en geleerd over elkaar waar we jullie graag van mee willen laten genieten!

Het enige waar we allemaal niet zo van hebben genoten vandaag zijn de vele hobbels en gaten die we in de fietspaden tegen kwamen vandaag. ‘Nie best’ was het! We merken dat het stopwoord van Wilco door Rinie overgenomen wordt.

Wat ook ‘Nie best’ is, is het feit dat voorzitter Henk v. V. de vereniging van wat leden af wilde helpen door met stokken te schieten onderweg. Levensgevaarlijk!

Johan en Meta hielden zich echter met hele andere zaken bezig. Die hadden een deal gesloten onderweg. Als Johan Meta haar rug zou krabbelen zou Meta Johans puist op z’n kont masseren kwamen wij achter.

Die Meta, ‘t is me d’r één hoor. Aardige meid, maar manieren moet ze na al die jaren nog wel leren. We werden bijna weggeblazen toen ze haar mond open deed nadat ze wat cola gedronken had. En dat was nog niet het enige… In plaats van te zeggen dat de soep niet smaakt, tuft ze het gewoon weer uit. De volgende keer geven we haar gewoon weer wijn of bier of iets anders wat alcohol bevat. Dat is voor de omstanders tot op heden in elk geval het meest veilig gebleken.

Maar ondanks alles blijft vooral Anja erg vrolijk met onze Meta. Zij heeft een nieuwe leus bedacht; ‘afijn afijn, we fietsen met Dezijn!’

Ondanks die vrolijkheid heeft Anja wel bekend dat ze vandaag een deukje heeft opgelopen in haar banaan en in zichzelf. Maar gelukkig heeft ze de meest fantastische vrouw Francien als kamergenote. Die voorziet Anja namelijk dagelijks van een heerlijke massage waardoor iedereen jaloers is op Anja.

Na al die dagen vinden we een soepstop zoeken nog steeds erg lastig. Uiteindelijk belt Susanne dat ze wat gevonden heeft op onze route. Als we maar door blijven fietsen, ziet ze ons vanzelf aan komen, zegt ze. Nou we kunnen je zeggen, als we zelf niet gestopt waren hadden we nog heeeeul lang door kunnen fietsen. Onze Suus was namelijk zo slim om aan de andere kant van de rivier plaats te nemen.

Dit was de één na laatste dag en Wilco is na deze dagen nog láááng niet moe. Hij ging met wel 30km per uur tegen de berg omhoog. Aldus eigen zeggen. Hij hield nog net z’n telefoon niet vast om ook op dat moment weer de mooiste plaatjes te kunnen schieten.

De avondmaaltijd in het hotel was Roemeens. Even wennen voor de meeste van ons. Voor Henk was het helemaal lastig. Die kon het verschil tussen ijs en een servet niet meer ontdekken.

Willemieke en Marleen

Dag 5

Die ochtend weer op pad voor onze laatste dag terug naar Barneveld. De route brengt ons via Kevelaer, richting Weeze. Opnieuw zoveel mogelijk de drukke wegen zien te vermijden. Maar de weg die we zouden nemen naar Kranenburg, leidde ons deze keer een bosweg in, waar we niet wilden zijn. Dus maar een stukje terug en een nieuwe route zien te vinden. Maar dat lukt niet echt als er tien man zich mee bemoeien. Uiteindelijk wel gelukt om een route te vinden naar Kranenburg voor de koffiestop. Susanne had al stoelen gereserveerd voor ons. Na de koffie door naar de grens met Nederland om daar via de Oude Kleefsebaan met de Duivelsberg erin, Berg en Dal naar Nijmegen te komen. Hier weer voor de meeste, bekend terrein. De Waalbrug over om via Lent, bij Heteren de Rijn weer over te steken. Daarna door naar Renkum voor de tweede stop. Maar in Renkum bleek de geplande locatie dicht te zitten. Dus maar op zoek naar iets, in Heelsum. Na de soep werd Johan bedankt voor de organisatie voor de afgelopen dagen. Nogmaals mijn dank voor de cadeaus, die mij werden overhandigd. Ik moet ook eerlijk aangeven dat het deze keer zeker een wat lastige klus is geweest om alles geregeld te krijgen. Voordat we daar weer verder gingen hebben we afscheid genomen van Marleen die nog door Susanne naar huis werd gebracht. Via Ede en Lunteren door naar Barneveld om daar weer bij het Tweewielerhuis aan te komen, waar Susanne ons stond op te wachten met de bagage.

Rinie en Johan

Deze meerdaagse is prima verlopen en we hebben nog nooit zulk prachtig weer meegemaakt. Alle dagen korte broek en korte mouwtjes, geen lekke banden en zeker veel plezier gehad. Ik heb er erg van genoten. Totaal is er in vijf dagen 624 gefietst.

Wil ook alle deelnemers bedanken voor hun deelname.

Groeten Johan

Allerlei foto’s onderweg