Hij is één van de kartrekkers en oprichters van de mountainbike afdeling binnen de Tour de Force, stond in zijn jonge jaren op menig podium en verscheen zelfs aan de start van één van ‘s werelds zwaarste mountainbike wedstrijden. ‘Dit was mijn mooiste fietsavontuur tot nu toe.’

Naam Jeroen Verbocht
Leeftijd 37 jaar
Aantal jaar fietsend 23 jaar
Lid sinds 1994
Fiets Mountainbike Trek Superfly 9.8 SL, Racefiets Trek SL

Met grote armbewegingen vertelt Jeroen Verbocht opgewonden over een parcours dat hij afgelopen week uitzette voor een jeugdtraining. Het is één van de vele dingen waar Jeroen enthousiast van wordt. En hoewel je hem nu waarschijnlijk kent als ‘één van de meest fanatieke mountainbikers van de club’, stond het fietsen vroeger niet altijd op één.

Hoe kwam je in aanraking met het fietsen?
‘Via mijn oom en neef, die beiden fanatiek fietsten. Mijn neef fietste zelfs mee bij de junioren. Ik vond dat prachtig als jongen van 15 jaar. Ik wilde net zo goed worden en schepte regelmatig op over mijn eigen kunnen. Want tsja, ik wilde niet onderdoen voor mijn familie. We gingen zelfs een keer met hen op vakantie. Het doel was om elkaar flink af te beulen. Ik was vaak degene die het moest opgeven…’

jeroen verbocht wielrennen

Echt een familiecompetitie dus. Wat leverde dat op?
'Ik werd bloedfanatiek en legde de lat steeds hoger voor mijzelf. Zo reed ik op mijn vijftiende al de Großglockner met de racefiets. Het feit dat ik steeds verloor van mijn oom en neef moest snel verleden tijd worden haha.’

Je vader fietste dus ook. Het fietsen werd je dus met de paplepel in gegoten?
'Nee dat niet. Ik was eerst namelijk zwemmer, daarna ging ik op voetbal en hockey. Pas daarna kwam het fietsen. Eerst op de racefiets en daarna op de mountainbike.’

> 'Hij was twee maten te groot, maar wat was ik trots!’

Wat zorgde voor de overstap naar de mountainbike?
‘Dat kwam door de familie Schipper, die ik kende van de race-afdeling van de Tour de Force. Zij daagden mij uit om eens mee te gaan met één van hun mountainbiketochten. Zij waren destijds eind 30, ik was 16. Maar dat maakte niets uit, we waren allemaal fanatieke fietsers. Ik kocht de Giant mountainbike van Gert-Jan Schipper over. Twee maten te groot, maar wat was ik trots! Vanaf dat moment ging ik elke toertocht met hen mee. Zo hard mogelijk.’

Jeroen Verbocht in zijn jonge jaren

Wanneer kwam het moment dat je meer wilde dan toertochten? ‘Dat kwam pas in 2004. Ik was 23 en startte aan mijn eerste serieuze wedstrijden. In datzelfde jaar won ik in de funklasse in het Nederlands Kampioenschap, de klasse voor deelnemers zonder licentie. Vanaf die overwinning ging het eigenlijk alleen maar bergopwaarts.’

Wat was je hoogtepunt?
'Het jaar 2007. Ik won maar liefst 7 wedstrijden. Het wedstrijdseizoen van 2007 was écht mijn seizoen. Overigens beleefde ik in dit seizoen ook mijn meest zwarte dag ooit.’

> ‘Het is niet tof als een ander net voor jou met zijn armen in de lucht over de finish gaat’

Meest zwarte dag?
‘Ik werd tweede op de Nederlandse Kampioenschappen in Limburg. Ik weet het nog als de dag van vandaag. Elke wedstrijd was ik in duel met dezelfde fietser en hier won hij het van mij. Geloof mij, het is niet tof als een ander net voor jou met zijn armen in de lucht over de finish gaat. En dat is nog zacht uitgedrukt.’

Wat was uiteindelijk je mooiste prestatie?
‘Ehm.. ik blijf bij 2007. Dat was echt een mooi jaar. En ook de Cape Epic in Afrika hoort daar bij. Al was dat meer mijn mooiste fietsavontuur.’

Want wat is dat precies?
‘De Cape Epic is een mountainbikewedstrijd van acht dagen in Zuid-Afrika. Waar profs en amateurs bij elkaar fietsen. Hij behoort tot één van de zwaarste ter wereld. Het concept is uniek, want je rijdt de etappes niet alleen, maar als een duo. Het was een hele bijzondere ervaring om hier aan mee te doen. Via familie van Frans van de Stroet bemachtigde ik een startbewijs. Hij reed de wedstrijd een jaar voor mij. Ik kan je zeggen: het was verschrikkelijk zwaar. De boterhammen met pindakaas hielpen mij uiteindelijk over de finish.’

Jeroen Verbocht Cape Epic 2011

Wat een fantastisch avontuur! Hoe werd je uiteindelijk trainer bij de Tour de Force?
‘Dat was in hetzelfde jaar als de Cape Epic, 2011. Ik was toen al 17 jaar lid van de club, toentertijd als wielrenner. De wielrenners mountainbikten in de winter om hun conditie voor het racefietsen te onderhouden. Na mijn mountainbike avonturen kwam het idee om binnen de vereniging meer met het mountainbiken te doen. In 2011 startten we daarom met acht man een mountainbike afdeling.’

Ondertussen zijn we zeven jaar verder. Waar staat de mountainbike afdeling over vijf jaar?
'Ik hoop dat de jeugdgroep dan flink gegroeid is. Of ze nu nog maar 8 of al 12 jaar zijn.. ze zijn van harte welkom. Met fietsen kun je namelijk niet vroeg genoeg beginnen! Was ik maar eerder begonnen..’

Tekst  Sven van Raaij