Vrijdag vroeg in de avond verzamelden 8 enthousiaste jeugdleden en 4 gedreven trainers bij het 2-Wielerhuis. Alle spullen en fietsen werden in en/of op de auto geladen. Eenmaal bij de camping aangekomen had trainer Elbert de stokken van ons ‘basiskamp’ al staan.

Met zijn allen staken we de helpende hand toe en binnen een half uur hadden we de grote tent staan. De oproep om eventueel eigen tentjes mee te nemen hadden de jongens naast zich neergelegd dus bleef het bij 1 grote tent waar we met zijn allen in zouden slapen en eten. Net toen de laatste flap was bevestigd kwam er een flinke bui overdrijven. Gelukkig konden we onze slaapspullen snel naar binnen schuiven wat verder het grondzeil op. Toen de we de inrichting hadden staan. En de ergste bui over was nam Jeroen het woord over het programma die avond, de volgende dag en de spelregels.

Eerst moest er gegeten worden. Na al het werk was dit ook zeer welkom. Er stond immers nog een mountainbike nachtrit op ons te wachten. Nadat Jeroen met alle hulp een lekkere pasta maaltijd had bereid aten we met zijn allen onze buiken rond.

Na het eten nog even snel de spullen wassen en opruimen en klaarmaken voor de rit. Het was inmiddels al donker. De wapens (lees LED lampjes) die we zo her en der hadden geleend van familie, vrienden, andere MTB trainers en niet te vergeten het 2-Wielerhuis, werden stevig bevestigd op helmen en stuur. Met een letterlijke ‘kop lamp’ van meer dan 500 lumen kon ons niet veel meer gebeuren. Een groep mijnwerkers was er niets bij.

Na even wat instructies op veiligheid begonnen we aan onze rit. Eenmaal langs het bos zagen we een eerste groep reeën rustig de weg oversteken. Een 5 tal kilometers verder werd er al een wild zwijn gespot op zo’n 15 meter die rustig het donkere bos in huppelde. Het wild had zo laat op de avond blijkbaar geen haast of ze vonden onze ‘kop’lampen interessant.

Toen we van een heuvel af reden met een scherpe bocht naar rechts keken onze koplampen recht op grote koeien met flinke horens. Deze liepen vrij in dit deel van het bos. De koeien bleven rustig liggen / staan alsof er niets aan de hand was.

Halverwege kwamen we op een fietspad uit wat dwars door een donker stuk bos ging. De bomen zagen er kaal en angstaanjagend uit door de schijnsels van onze lampen. Al fluisterend vervolgde we onze weg. Plots zagen we een groot wild zwijn op nog geen 5 meter afstand. Hij bleef rustig staan kijken alsof hij dacht van moeten jullie hier.

Een stuk verder zagen we allemaal lampjes alsof het een soort ogen waren die ons aanstaarde. Het bleek een fietspad te zijn met kleine LED ‘oogjes’ in het midden als markering van het pad.

Dit was erg leuk om overheen te rijden en al helemaal toen we de felle koplampen uit deden. We hoefde alleen het spoor ‘oogjes’ te volgen. Plots gingen een aantal jongens bot op de rem staan. Volgens mij was het Stijn of Nathanaël die een beest vlak voor de fiets zagen wegduiken. Volgens de een was het een das maar de ander dacht aan een haas. Gelukkig konden we zonder valpartijen de weg vervolgen. We zaten immers toen al tegen de bewoonde wereld.

Iedereen had onze instructies (zo stil mogelijk fietsen) goed opgevolgd of waren ze gewoon stil van de spanning en ervaring?

Eenmaal terug bij het basiskamp zochten we snel ons bedje op. Een aantal kozen ervoor om gewoon met fietskleding en al het bed in te duiken. Jeroen liet voor het slapen gaan nog even een filmpje van spectaculaire mountainbike stunts zien van Danny MacAskill. Daarna ging toch iedereen wel vrij snel slapen.

De volgende ochtend werden we rond 07.00 uur wakker. Een groepje vroege vogels gingen op de fiets brood halen in Garderen. Dit was geen straf op de vroege ochtend. Het zonnetjes scheen ons al flink toe. De rit liep over de Garderensemolenweg naar, hoe kan het ook anders, de molen. Een pittig weggetje heuvelop. Stijn, Tim en Jarno vonden het leuk even naar boven te sprinten. Ze waren gelijk ‘wakker’. Eenmaal terug vatte Marco het plan op om even voor iedereen een eitje te bakken. Dit deed hij wel vaker… Geen slechte keuze. Als een volleerde kok ging hij aan de slag en bakte de lekkerste eitjes met kaas en spek. Kapot of heel maakte hem niet uit. Hij regelde het.

Toen we onze broodjes op hadden en het lunchpakketje hadden gesmeerd maakte we ons klaar voor de dagtocht. Helaas waren Jarno en Danick wat ziekjes uit bed gekomen. Zij kozen ervoor vandaag niet te fietsen en werden door Kees naar huis gebracht. Nathanaël was al door Frans opgehaald omdat hij een andere afspraak had.

Toen Kees terug was gingen we van start. Het begin van de route kozen we bewust hetzelfde als de avond ervoor. Om te kijken of ze er nog wat van konden herkennen. Dit was toch wel even wat anders. Een reactie: Hebben we hier echt gisteren gefietst?

Het leukste van deze tocht was toch wel de drie zandgaten en het ruggetje tussen Garderen en Putten (zie hier:  https://youtu.be/9qXNlyQyRLE ). Deze hebben we dan ook wel 2 keer heen en terug gereden. Uiteindelijk hebben we een kleine 35 km gereden onder prachtige omstandigheden.

Toen we terug waren kozen we voor een warme douche en pakten we onze spullen in. Als afsluiter pakte we nog een gezond patatje op een terras in Uddel. Een lekkere afsluiter van een geslaagd kamp!